Czy warto kupić kurs makijażu online? Odpowiadam uczciwie, bo sama je sprzedaję

Masz w koszyku kurs za dwieście złotych i wahasz się trzeci dzień. Boisz się, że obejrzysz dwa moduły i odłożysz resztę na później, które nigdy nie nadejdzie.

Słusznie się boisz. Tak kończy co trzecia kursantka.

Przez dziesięć lat przemalowałam ponad cztery tysiące twarzy, a przez moje kursy online przeszło ponad pięć tysięcy kobiet. Widziałam obie strony: te, którym nagranie zmieniło poranki, i te, które kupiły w promocji i nigdy nie włączyły.

Powiem Ci, do której grupy prawdopodobnie należysz. I kiedy lepiej nie kupować wcale.

Komu kurs online naprawdę pomaga

Czterem typom osób. Jeśli nie jesteś żadną z nich, przewiń do następnej sekcji.

Komu nie pomoże

Tu będzie niewygodnie, ale inaczej ten tekst nie ma sensu.

Do tego dochodzi cała warstwa, o której nagranie nie mówi w ogóle: higiena pracy przy klientce, wywiad przed makijażem, sytuacje, w których nie wykonujesz usługi. Przy malowaniu siebie to nie ma znaczenia. Przy cudzej twarzy ma.

• Jeśli kupujesz, bo jest promocja, a nie masz problemu do rozwiązania. Takie kursy leżą nieobejrzane. Nie dlatego, że są złe, tylko dlatego, że nie było powodu, żeby do nich wrócić.
• Jeśli liczysz, że po jednym kursie będziesz malować jak na Instagramie. Nie będziesz. Ja po pierwszym roku też nie malowałam.

Ile to kosztuje: cztery drogi

Tłumaczę to tak samo kobietom, które dzwonią i pytają, co wybrać.

Dla porównania: wizażystka z Poznania bierze za sześciogodzinne szkolenie jednej techniki około 1 800 zł, a za trzydniowe 3 800 zł. Sieciówka oferuje dziewięćdziesięciominutową lekcję dla siebie za 380 zł. Ceny według stanu na wrzesień 2026.

Po czym poznać dobry kurs

Kupiłam w życiu kilkanaście kursów online. Część świetnych, część wyrzuconych pieniędzy. Sprawdzam sześć rzeczy, zanim zapłacę.

1. Zbliżenia na ruch pędzla. Kamera dwa metry od twarzy nie nauczy Cię niczego. Musisz widzieć, jak włosie dotyka skóry, pod jakim kątem, z jaką siłą.
2. Przygotowanie cery w programie. Kurs zaczynający się od podkładu pomija połowę roboty. Makijaż trzyma się albo nie trzyma zależnie od tego, co zrobiłaś wcześniej.
3. Nazwy produktów i alternatywy. „Weź jakiś rozświetlacz” nic nie znaczy. „Weź w kremie przy cerze suchej, w pudrze przy tłustej, a jak nie masz żadnego, użyj balsamu z drobinkami” — to jest instrukcja.
4. Możliwość zadania pytania. Nagranie nie odpowie, co zrobić, gdy wychodzi inaczej. Ktoś musi.
5. Prawo do zwrotu. Kto nie daje możliwości oddania, nie jest pewien, czy Ci się spodoba. U mnie masz na to dziewięćdziesiąt dni. Nie z hojności, tylko dlatego, że wiem, ile osób z tego korzysta. Prawie nikt.
6. Autor, który sam pracuje. Kurs nagrany przez osobę, która nie przyjmuje klientek od pięciu lat, uczy makijażu sprzed pięciu lat.

Certyfikat: co daje, a czego nie

Dostaję to pytanie w co drugim mailu.

Daje trzy rzeczy:

• Dowód, że przeszłaś przez konkretny program, a nie oglądałaś filmików.
• Coś do pokazania w wyróżnionych relacjach, kiedy nie masz jeszcze własnych zdjęć.
• Dla części kobiet — poczucie zamknięcia etapu.

Mój jest imienny, wystawiany po ukończeniu wszystkich modułów. Na życzenie po angielsku.

Jak się uczyć, żeby coś zostało

Samo obejrzenie nie działa. Wiem po sobie i po tysiącach kursantek.

1. Oglądaj z pędzlem w ręku, przy lustrze, z produktami obok. Ruch za ruchem, z pauzą po każdym.
2. Jeden moduł dziennie, nie cały kurs w jeden wieczór. Ręka uczy się przez sen. To, co ćwiczyłaś wieczorem, rano wychodzi lepiej.
3. Rób zdjęcie po każdej próbie. W świetle dziennym, bez filtra. Po tygodniu zobaczysz różnicę, której w lustrze nie widać, bo lustro przyzwyczaja się razem z Tobą.
4. Wróć do modułu po miesiącu. Zauważysz rzeczy, które za pierwszym razem umknęły, bo skupiałaś się na nadążaniu.

Pytania, które dostaję najczęściej